Helden met een microscoop
Sommige onder hen zijn vergeten. Maar hun verdienste leeft voort. De ontdekkers van de vaccins redden zelfs na hun dood nog duizenden kinderen en volwassenen. Wij zetten deze medische helden even voor u op een tijdlijntje. En geven ze de aandacht die ze verdienen.
Griekse wijsheid
Neen, de Grieken vonden het vaccin niet uit. Maar ze deden wel een belangrijke ontdekking. Ze merkten op dat overlevenden van de pokken, de ziekte nooit meer terugkregen. De eerste stap in de richting van vaccinatie was gezet.
Aziatische aanpak
De Aziaten dan? Zij kwamen aardig in de buurt, maar waren er nog niet helemaal. Zij kenden in de Middeleeuwen al een vorm van vaccinatie. Hierbij werd onderhuids wondvocht aangebracht van patiënten die aan een milde vorm van de ziekte leden. Vaak hielp deze aanpak, soms was hij fataal.
Met dank aan de koe
Een koe? Wat heeft die met vaccinatie te maken? Alles eigenlijk. Niet toevallig stamt het woord vaccin van ‘vacca’, het Latijnse woord voor koe. Eind 18de eeuw heerste er in Engeland een plaag van het relatief ongevaarlijke koepokkenvirus. Mensen die hiermee besmet waren, bleken immuun te zijn tegen het - wel - dodelijke pokkenvirus. De Engelse arts Edward Jenner merkte dit op. En redde zo duizenden levens.
Gebeten om te weten
Louis Pasteur beet zich in de jaren 1860 vast in de vaccinatie. Met succes. Hij isoleerde als eerste een ziektekiem. Later ontdekte hij een methode om kiemen voldoende af te zwakken zodat ze als vaccin konden worden gebruikt. Dit resulteerde onder andere in een vaccin tegen hondsdolheid.
De wedloop naar vaccins
De weg was vrijgemaakt, de wedloop naar vaccins begonnen. In de 20ste eeuw haalden heel wat nieuwe vaccins de finish. Tegen polio, difterie, mazelen, rodehond, rubella, salmonella, tyfus, paratyfus, cholera, pest, tbc, tetanus, griep, gele koorts en hepatitis B. Winnaar van deze wedloop? De mensheid!
Een nieuwe generatie
De toekomst ziet er rooskleurig uit. Vooruitstrevende laboratoriumtechnieken hebben geleid tot een nieuwe generatie van vaccins, zoals dat tegen pneumokokken. Deze gebruiken geen volledige kiem meer, maar slechts een deeltje ervan. Een ideale en hoopgevende afsluiter voor deze tijdlijn.
